Absurdajo-teatro

De Wikipedio
Irez ad: pilotado, serchez

Absurdajo-teatro, vorto formuligita da la skribisto e kritikisto Martin Esslin ye 1962, esas tipo di teatro aparita dum 1950a, karakterizanta da totala rupto kompare a plu klasika jenri, kom dramato o komedio. Traktesas ofte pri l'absurdeso di homaro e di vido generale, ta duktas ala morto. L’origino di ta pensado ezanta sen dubo la traumato, la falio dil humanismo lor ekiro di duesma mondomilito. Ionesco, Adamov, Beckett, Genet, mem Pinter esas inter l'autori di verki ke havas subversita la konvencioni dil jenro. La partikulareso di Ionesco e Beckett esas ke expozas filozofio en linguo ipsa absurda qua reduktas la personi a rango di marioneto, destruktas inter uli omna posibleso di komuniko, deprenas omna koheremeso ad intrigado e omna logika lor parolas en ceneyo.


Karakteri[redaktar | edit source]

  • Refuzo di realismo, di personi e di intriguado. Ofte truvas nek karakterizita personi nek intrigo en la senso « naracala » di termo.
  • La loko ube desvolvesas l'ago esas ofte ne indikita kun precizeso.
  • La tempo esas ipsa turnita en absurda per certa moyeni (horlojo sonanta nombro nekredebla di foyi).
  • Volo por produktar total spektaklo : uzo di mimisto, di klauno, di maximo di vidala elementi, sucii di detalo en l'encenigo, lumala artifici, soni.
  • La telo en fundo di agado esas ofte la satiro di mikra borgezaro, di lua fixeskita linguo e streta spirito.
  • La ceno eventas ofte en klimato di katastrofo ma la komiko insinuas su en per superirar l'absurdeso.
  • La linguo encenigas ne plus moyeno di komuniko ma expresas la vakuo, la nekonsequo e deskriptas la vido, ta esas ipsa ridindeso.
  • L'absurdeso ne esas demonstrita ma nur encenigar; to esas ad spektanto komprenar, pro indici.
  • Per certa aspekti, ta teatro rinodigas kun l'antiqua teatro; la spektaclo esas ibe totala e ne nur vidala od axita super la dialogi.