Julio Cortázar
De Wikipedio
| Julio Cortázar | |||
|---|---|---|---|
| Profesiono: | autorulo | ||
| Lando: | |||
| Nasko-dio: | 26 di agosto 1914 | ||
| Nasko-loko: | Arjentinian ambasadeyo en Bruxel, Belgia | ||
| Morto-dio: | 12 di februaro 1984 | ||
| Morto-loko: | Paris, Francia | ||
Julio Cortázar, naskinta Jules Florencio Cortázar[1] (26 di agosto 1914 til 12 di februaro 1984) esis notora intelektiso ed autorulo di Arjentinia.
Verki [redaktar]
- Presencia (1938)
- Los reyes (1949)
- El examen (1950, publikigita 1985)
- Bestiario (1951)
- Final de juego (1956)
- Las armas secretas (1959)
- Los premios (1960)
- Historias de cronopios y de famas (1962)
- Rayuela (1963)
- Todos los fuegos el fuego (1966)
- La vuelta al día en ochenta mundos (1967)
- 62, modelo para armar (1968)
- Último round (1969)
- Prosa del Observatorio (1972)
- Libro de Manuel (1973)
- Octaedro (1974)
- Alguien anda por ahí (1977)
- Territorios (1978)
- Un tal Lucas (1979)
- Queremos tanto a Glenda (1980)
- Deshoras (1982)
- Nicaragua tan violentamente dulce (1983)
- Divertimento (1986)
- Diario de Andrés Fava (1995)
- Adiós Robinson (1995)
- Cartas (2000)
Referi [redaktar]
- ↑ Montes-Bradley, Eduardo. "Cortázar sin barba". Editorial Debate. Random House Mondadori. p.35 Madrid. 2005.