Jujicu

Jiu-jitsuo (anke skribata jujutsu, ju-jitsu o jiu-jitsu) esas Japoniana kombat-arto e sistemo di lukto e defenso personala, qua uzas levieri, teni, stranguli e projekti por vinkar adverso, ofte sen armi o per mikra armi. La nomo devenas de la Japoniana vorti jū (柔, "mola", "flexebla") e jutsu (術, "arto" o "tekniko"), signifikanta "arto di mol- flexebleso". Lua principo esas uzar la forco e movo dil adverso kontre lu, vice opozar li direte.

Historio

La radiki di jiu-jitsuo esas en la Japoniana feudala epoko, kande la samurai developis teknik por kombatar sen katana o kande desarmizita. Multa skoli (ryūha) naskis dum la Edo-periodo (1603–1868), singla kun sua propra stilo. Jiu-jitsuo influesis da plu anciena Chiniana lukt-arti, ma developis propra sistemi di projekti, teni ed stranguli.

Dum la Meiji-restaurigo (1868), la samurai klaso abolisesis, e multa tradicionala kombat-arti dekadencis. Tamen, jiu-jitsuo transvivis ed evolucionis aden sportala formi quale judo (fondita da Jigoro Kano en 1882) e aikido. En la 20ma yarcento, jiu-jitsuo expansis ad Ameriko ed Europa, ube ol mixis kun altra sistemi e naskis nova stili, exemple Braziliana jiu-jitsuo.

Tekniki

Jiu-jitsuo inkluzas:

Projekti (nage-waza) – lansar adverso a sulo.
Tenaji (katame-waza) – fixi, stranguli e levieri.
Frapi (atemi-waza) – pugni, kali, kud-redreskado, genui, kubiti.
Defenso kontre armi – knifo, bastono, pistolo.

La praktikanto lernas uzar la ekilibro, rapideso e tekniko vice bruta forco. La vestaro esas tradicionala keikogi, ofte kun zono qua indikas la grado.

Braziliana jiu-jitsuo

Braziliana jiu-jitsuo (BJJ) developesis en Brazilia dum la 20ma yarcento, precipue da la familio Gracie. Ol enfokigas sula kombato e submisuro, uzante levieri e stranguli. BJJ divenis mondvaste populara per MMA e sportala konkursi, ed esas un ek la maxim praktikata kombat-arti nun.

Videz anke

Extera ligili

Ju-jitsu.org – internaciona asociuro
BJJ.org – Braziliana jiu-jitsuo resursi