Zeno (imperiestro)

De Wikipedio
Irez ad: pilotado, serchez
Flavius Zeno Augustus
Impero d'oriente, zenone, solido in oro (costantinopoli), 476-491, 02.JPG

Imperiestro di Bizanco
Periodo di guvernerio: 9 di februaro 474 til 9 di januaro 475
Precedanto: Leo 2ma
Sucedanto: Basiliscus
Periodo di guvernerio: 476 til 491
Precedanto: Basiliscus

Personal informi
Nasko-dio: c. 425
Nasko-loko: Isauria
Morto-dio: 9 di aprilo 491
Morto-loko: Konstantinoplo

Zeno (Latina: Flavius Zeno Augustus, Greka: Ζήνων) (cirkume 425 til 491), originale Tarasis, esis Imperiestro di Bizanco de 474 til 475 e denove 476 til 491. Ye la 9 di februaro 474 en Konstantinoplo, Zeno deklaresis kom imperiestro di la Roman imperio. Ilu regnis kun sua filiulo Leo 2ma, qua mortis pos kelka monati; pose Zeno esis unika imperio.

Zeno venis de Isauria, montoza regiono di Anatolia, egardita kom barbara regiono da kelki. To ulagrade detrimentis ilua kariero. Il esis chefo di Isauriana trupo, qua esis selektata da la Roman imperiestro cirkume 465, komplementale ad existanta imperiala trupi de Germania. Il prenis la Greka nomo Zeno qua semblis plu apta inter Romana oficiri. Ilu mariajesis kun filiino dil imperiestro Leo 1ma. Pro komploto, il mustis fugar Konstantinoplo en 475. Ye la falo di rivalo Basiliscus, Zeno itere divenis imperiestro en 476, e duris en l'ofico til sua morto en 491. Dum ilua regno il esis multe okupata pri militi kontre Ostrogoti. En 486 l'Ostrogota chefo Theodorik la Granda, asaltinte Konstantinoplo, paktis kun Zeno. Zeno pose konsilis ke Theodorik irez a Roma por militar kontre Odoaker, qua regnis ibe.