Lingui di Italia

De Wikipedio
Irez ad: pilotado, serchez
Precipua linguistikala grupi di Italia, en meza yari di 20ma yarcento (Clemente Merlo, Lingue e dialetti d'Italia, Milano, 1937, p. 4):

Italiana esas l'oficala linguo di Italia. Ol esas latinida linguo qua esas literaturala varianto dil Firenzeana dialekto di Toskana linguo.

En nuna teritorio Italiana Republiko, anke parolesas Germana lingui, Slava lingui, Greka ed Albaniana.

L'oficala linguo di l'Italiana Stato decendas historiale de la literaturala Toskana, qua komencis uzesar dal granda skriptisti quale Dante, Francesco Petrarca e Giovanni Bocaccio cirkume 1300, e kontinuis lua evoluo historiala til arivar a komuna Italiana. L'Italiana linguo parolesis da minoritati kande eventis politikala unigo dil Rejio di Italia en 1861, ma rapide expansis pro l'obligata eduko, e recente pro importanta kontributado de la televiziono, qua augmentis la quanteso di Italiani qua havas Italiana kom matrala linguo.

Segun recenta inquesto, 44% de l'Italiani parolas nur l'Italiana, 51% alternas ol kun la dialekti e 5% parolas nur dialekti o lingui diferanta de l'Italiana.