Batalio di Leningrad

De Wikipedio
Irez a navigado Irez a serchilo
siejo di Leningrad
RIAN archive 765 Antiaircraft-gunners ready for battle.jpg
Kontre-aeral artilrio en Leningrad.
Konflikto: Duesma mondomilito
Dato: de la 8ma di septembro 1941 til la 27ma di januaro 1944
Loko: Leningrad, Sovietia
(la nuna Sankt Peterburg, Rusia)
Rezulto: Strategiala vinko Sovietiana
Militanti
Naziista Germania
Finlando
Sovietia
Komanderi
Wilhelm Ritter von Leeb
Georg von Küchler
Carl Gustaf Emil Mannerheim
Markian Popov
Kliment Voroshilov
Georgy Zhukov
Ivan Fedyuninsky
Mikhail Khozin
Leonid Govorov
Kirill Meretskov
Trupi/equipuri
725 mil (komence) 930 mil (komence)
Perdaji
1941: 85.371 morti
1942: 267.327 morti
1943: 205.937 morti
1944: 21 350
Entote: 579 985 morti
Nordala fronto: 1 017 881 mortinti, kaptiti o desaparinta
2 418 185 vunditi o maladi
Entote: 3 436 066

Baltika floto
55.890
Leningrad: 467.525
Sovietiana civili: 642 mil dum siejo, e plusa 400 mil dum evakuo
Habitanti di Leningrad kolektas aquo en la strado, 1941.

La batalio di Leningrad o siejo di Leningrado (Ruse: блокада Ленинграда, blokada Leningrada) esis militistal agado da Naziista Germania dum la Duesma mondomilito komandita da Wilhelm Ritter von Leeb, qua komence probis kaptar l'urbo Leningrad (la nuna Sankt Peterburg). Tamen, pro la neposibleso pri rapide kaptar ol, Germani e lua federiti Finlandani decidis blokusar ol e permisar la morto pro hungro di lua civila habitantaro e la garnizono de Reda Armeo qua protektis ol. Sovietiani konstruktis komplexa defenso-sistemo cirkum la urbo, e kamuflis historiala edifici kun skopo desfaciligar l'identifiko di lua funcioni.[1]

L'asiejo komencis ye la 8ma di septembro 1941, kande Wehrmacht interuptis la lasta choseo til la urbo. Malgre ke Sovietiana trupi sucesis apertar streta terala koridoro vers la urbo ye la 18ma di januaro 1943, Reda Armeo sucesis ruptar la siejo erste ye la 27ma di januaro 1944, 872 dii pos ke ol komencis. La blokuso divenis un ek la maxim longa e destruktiva sieji de la historio, e posible ol esis la maxim kustoza ek li, pro la granda quanto di mortinti dum ol. Dum la 21ma yarcento, kelka historiisti klasifikis ol mem kom gentocido, pro l'intenco pri destruktar lua habitantaro per hungro.[2][3][4][5][6]

Mili di familii mortis pro koldeso e hungro en lia domi. Pro la manko di nutrivi, multa habitanti nutris su de kolombi, kati e rati. Ank eventis di kanibalismo e komerco di kadavri.[7] Lua habitantaro eskapis mortar pro hungro kande apertesis choseo sur la glaciatra surfaco del lago Ladoga, sur qua divenis posibla transportar nutrivi al urbo. La quanto di mortinti til la liberigo dil urbo superiris 1 200 000 personi, neoficale.[8]

Referi[redaktar | redaktar fonto]

  1. Bezymenskiĭ, Lev (1968). Sonderakte "Barbarossa". (en Germana). - Sonderakte "Barbarossa". -
  2. (2012) - The Leningrad Blockade, 1941–1944: A New Documentary History from the Soviet Archives - pp. 1, 36 Yale University Press.
  3. Ganzenmüller, Jörg (2005). - Das belagerte Leningrad 1941–1944 - Ferdinand Schöningh Verlag, Paderborn.
  4. (2011) Racisms Made in Germany (en Angla). - Racisms Made in Germany - (Münster) LIT Verlag.
  5. Opfer, Täter, Betrachter: Finnland und die Leningrader Blockade - (2011). Osteuropa.
  6. Die doppelte Tragödie: Anna Reid über die Leningrader Blockade - (2011). Osteuropa.
  7. (8ma di agosto 2009) 900-DAY SIEGE OF LENINGRAD. web.archive.org. URL vidita ye la 5ma di mayo 2021.
  8. The Siege of Leningrad, 1941 – 1944. URL vidita ye la 5ma di mayo 2021.